Dertien Rijen speelt in De Veere: Irrt, Wirrt

van 24 mei tot en met 4 juni aanstaande/speelt in fras/de
veere/nederlandsch belgische repertoirevereeniging/zij presenteert het
6de jaarlijkse optreden/van het bekende variete/dertien rijen/artiesten
uit velerlei gezelschap/met als titel//irrt wirrt//met/alex
nieuwenhuis/annette kouwenhoven/anouk driessen/bert haelvoet/bo
tarenskeen/czeslaw de wijs/ingejan ligthart schenk/jair stranders/jan
joris lamers/jorn heijdenrijk/margijn bosch/martijn nieuwerf/matthias
dekoning/maureen teeuwen/miranda prein/rosa vandervost/sara
debosschere/vincent vandenberg/willem dewolf/wim vandergrijn/carole van
ditzhuyzen/janneke remmers zoals ook vele anderen/zie ook de
wwwebsites//klassieke en moderne materialen rethorica en improvisatie
gegarandeeerd/in de houten trechter gespeeld zoals geeigend sinds de
oprichting/de titel komt deze keer van fontane waarvan ook enige scenes
vertoond/naast een veelheid van nieuw gemonteerde scenes en
herinneringen


Een schuurtje met vuurwerk gaat in de fik. Een vergissing. In het weiland ligt een waterslang. De man wil blussen. Hij begint bij het uiteinde van de slang. toevallig. Hij probeert in het gras de slang terug te volgen naar het begin. Naar de kraan. De slang slingert en kronkelt. De man slingert en kronkelt. Het vuurwerk gaat de lucht in. Slinger slinger. De man is terug bij het begin. In z'n hand houdt hij het uiteinde van de slang. (opnieuw)

En nu was het de volgende ochtend en de zomerzon scheen fel in Botho's kamer. Beide ramen stonden open, en in de kastanjes buiten tjilpten de mussen. Botho zelf lag, uit een pijp van meerschuim rokend, achterover in zijn schommelstoel en sloeg af en toe met een naast hem liggende zakdoek naar een grote bromvlieg die, als hij het ene raam uit was, terstond weer door het andere verscheen om hardnekkig en onverbiddelijk om Botho heen te zoemen. "Was ik maar van dat akelige beest af! Ik zou 't willen pijnigen en martelen. Die bromvliegen zijn allemaal ongeluksboden en zo verrekte opdringerig, als hadden ze schik in de narigheid, waarvan ze de heraut en verkondiger zijn." Op dat ogenblik sloeg hij er weer naar. "Weer weg. Het helpt niets. Dus dan maar berusten. Berusten is eigenlijk altijd het beste. De Turken zijn de verstandigste mensen." (uit Irrungen, Wirrungen van Theodor Fontane, vert. Theodor Duquesnoy)