Eindspel

't Barre Land speelde van dinsdag 16 t/m zaterdag 20 maart 2004 Eindspel van Samuel Beckett in Theater Kikker in Utrecht. De voorstelling ging tot half april op tournee en was in juni in een duinpan te zien op het Oerolfestival in Terschelling.
't Barre Land was door het Utrechts publiek gekozen om tijdens Favorieten-De Utrechtse theaterdagen nog een keer Eindspel van Samuel Beckett te spelen op zondag 19 september in de grote zaal van de Stadsschouwburg Utrecht.

De blinde Hamm zit vast in zijn stoel, de stramme Clov sjouwt af en aan. In een schuilplaats doen zij opnieuw hun laatste zetten. Het uitzicht is een leeg landschap, waaruit zelfs de natuur zich heeft teruggetrokken. Ze hebben hoop: dat dit ophoudt. In twee vuilnisbakken de stompjes mens Nagg en Nell. Uit hun gesprekjes en kapotte herinneringen klinkt een gedeeld 'gisteren' en een onverwelkbare liefde. Nell: "Er is niks grappiger dan ongeluk."

Beckett schreef Eindspel (1957) als een partituur van taal en beweging. Met een groot gevoel voor ritme en klank, maakte hij een compositie van literaire toespelingen, kletspraat en triviale handelingen zonder gevolg. Slapstick en existentiële vragen, alles is geoorloofd zolang het de tijd maar verdrijft. Met als vooronderstelling dat het voor de mens even onmogelijk is de wereld te begrijpen, als zich eraan te onttrekken.

De Ierse Nobelprijswinnaar Beckett was een van de fundamentele toneelvernieuwers van de twintigste eeuw. Zijn invloed is enorm, sinds Beckett kan de intrige minimaal zijn, de plaats van handeling onbepaald, de karakters ongedefinieerd en de dialogen onberekenbaar. Paradoxaal genoeg wordt zijn experimentele werk vaak bijzonder streng opgevoerd met nadruk op existentiële zwaarmoedigheid. 't Barre Land wil Eindspel ontdoen van een halve eeuw mystificatie. Hoe plat, onbarmhartig vrolijk en veelbetekenend kan Beckett zijn?

Hamm Clov!
Clov Wat is er?
Hamm We beginnen toch niet iets te...te...betekenen?
Clov Betekenen? Wij, betekenen! Ah, da’s een goeie!
Hamm Dat vraag ik me af.

met: Jacob Derwig, Anouk Driessen, Martijn Nieuwerf, Ingejan Ligthart Schenk / vorm: Michiel Johannes Jansen (decor) Emilie Timmermans (kostuums)