Recensies: Waanzin & genialiteit

Op het tafeltje staan tientallen flessen wijn en de man die erachter zit schenkt zichzelf steeds bij. Ook het publiek wordt niet vergeten. De ene fles na de andere geven de toeschouwers aan elkaar door en zo horen wij erbij: bij de vriendenclub waarover Martijn Nieuwerf van t Barre Land vertelt.
Zijn personage is een van die vrienden die elkaar in Parijse cafés ontmoeten. Intellectuelen zijn het, theoretici - maar op een dag gaan zij tot actie over. Ze zijn van plan een soldaat zodanig te verminken dat hij niet hoeft te vechten, in Algerije, waar het oorlog is. En op weg naar de trieste ontknoping valt er veel te lachen.
Want de tekst van Georges Perec (1936-1982) is iets ongehoords. In de letterlijke betekenis van het woord. De Franse taalvernieuwer speelde met stijlfiguren, syntax en spelling en zijn vroege prozawerk Wat voor brommertje met verchroomd stuur achter op de binnenplaats? zit vol grappen over de naam van de soldaat. Het was een man die Karamanlis heette of iets dergelijks. Karawo? Karawasch? Karawiel? Affijn Karadinges. Karanoia, Karadigma en Karakiri komen ook nog als opties voorbij.
-NRC Handelsblad, vrijdag 18 september 2006 - door Anneriek de Jong
lees meer en verder in de PDF.

BijlageGrootte
BrommerParool&NRC.pdf28.98 KB