Recensie

Zelfmoord ten tijde van het Fin de Siecle

Henk Roozeboom interviewde voor Ons Utrecht van woensdag 30 september 2009 Margijn Bosch over Schnitzler en Freud en lt. Gustl - mej. Else.

Michiel Dijkstra interviewde voor UK van donderdag 15 oktober 2009 Vincent van den Berg.

De eerste Vlaamse pers

De voorstellingen in het Theaterfestival in Brussel werden besproken door:

Liv Laveyne in De Morgen: een interview met Czeslaw de Wijs over Kraus, menselijke wellust en onverschilligheid. (in bijlage).

Jolien Van de Velde voor Cutting Edge.be met vijf sterren : De 'Grooten Oorlog' in fast forward.

terwijl Filip Thielens voor CJP.be met vier sterren schreef: De Groote Oorlog in 't postmodern.

Nominatie Arlecchino

Martijn Nieuwerf is voor zijn rol in De laatste dagen der mensheid genomineerd voor een Arlecchino, de prijs voor de meest indrukwekkende mannelijke bijdragende rol.

De jury zei in haar rapport:  Lees verder »

Performances op het podium en toneel op het balkon

door  Selma Knepflé voor De Volkskrant van 21 september 2009  Lees verder »

VN: Bruisend samenspel

door Marijn van der Jagt, VN, 5 april 2008

Is het toevallig dat 't Barre Land zich in Utrecht heeft gehuisvest in een voormalige 'Snijzaal'? De groep is namelijk een anatomische meester is het versnijden van toneelstukken. Voor de nieuwe voorstelling lt. Gustl - mej. Else is het mes gezet in twee monologen van Arthur Schnitzler, waardoor je heel mooi allerlei spiegelingen en paralellen ziet tussen twee getroubleerde zielen die worstelen met de gedragscodes van hun tijd.  Lees verder »

Jaarlijstjes

Verschillende recensenten herinnerden zich lt. Gustl - mej. Else als één van de hoogtepunten van het theaterseizoen.

Top tien Vincent Kouters (de Volkskrant): 8 lt. Gustl - mej. Else van Arthur Schnitzler door 't Barre Land. Twee verhalen van Schnitzler worden door Vincent van den Berg en Margijn Bosch op uitstekend navolgbare wijze met elkaar verweven. Met minimale  middelen wordt hier voortreffelijk teksttoneel opgevoerd.

Top tien Karin Veraart (De Volkskrant): 8  lt. Gustl - mej. Else door 't Barre Land. Vincent van den Berg en Margijn Bosch vervlechten op fascinerende wijze de innerlijke wereld van twee personages uit twee verschillende stukken van Arthur Schnitzler.  Lees verder »

Online kritieken Gustl & Else

Voor Goddeau  besprak Brecht Hermans de voorstelling in de Monty van december 2008: "'t Barre Land slaagt echter glansrijk in deze missie. Alle details kloppen. En hoewel de voorstelling meer dan twee uur duurt, erg tekstgericht is en donkere thema's behandelt, toch overheerst achteraf een gevoel van gelukzalig bekomen van theater dat tegelijkertijd slaat en streelt".

Voor Cutting Edge besprak JesseVanhoeck de voorstelling in de Monty: "Een mooie eerlijke voorstelling. Teksttheater van niveau."

Theaterwebsites over De laatste dagen

Voor cultuurwebsite 8weekly.nl schreef Koen van Hees een special over boek en voorstelling: 'onontkoombaar deze Kraus'. Ook staat de voorsteling in het eindejaarslijstje The Crazy 8.

Voor theatercentraal.nl recenseerde Judith Blankenberg de voorstelling van 20 november: 'onspeelbare Kraus terecht gespeeld.'

Op moose.nl,  blogs en minirecensies: 'Lange maar zeer gelaagde voorstelling over alle aspecten van de oorlog, maar dan ver van het front.'

Op zoek naar de kern van Willem Wittkampfs gedachtenspinsels

De Volkskrant - 11 juni 2009, Karin Veraart

Het begint bij de tekst. Voor hun Nieuwste Vaudeville, zoals ze het noemen, putte Dertien Rijen uit het werk van Willem Wittkampf (1924-1992), journalist die tussen medio jaren vijftig en eind jaren zestig bekendheid verwierf met grote interviews in Het Parool en met zijn specifieke stijl –die het midden hield tussen spreek- en schrijftaal –een volgende generatie collega’s zou beïnvloeden. Wat Wittkampf ook deed: hij sprak voornamelijk met onbekende Nederlanders.  Lees verder »

Hulde aan de muze

Fraai decor, dierbare herinneringen: twee schuin toelopende wanden van verweerd hout met tal van openingen en deuren. Wat hebben trouwe Discordia-gangers tussen deze plankieren niet allemaal voor moois gezien. Alleen het regiment stoelen dat in de nok hangt en het uitgelezen antiek dat per scène wordt opgedragen, lijkt nieuw. En dan zijn daar de spelers, het wemelt ervan: met zijn veertienen lopen ze in en uit, en steken telkens hun hoofd om de hoek, als om te ontdekken of het al is begonnen en of ze al aan de beurt zijn.  Lees verder »

Meer over: