2008

De laatste dagen der mensheid

Negentig jaar nadat op 11 november 1918 in een treinwagon bij Compiègne Duitsland en de geallieerden de Wapenstilstand tekenden, verschijnt voor het eerst in het Nederlands de integrale vertaling van De laatste dagen der mensheid van Karl Kraus (1874-1936). ‘t Barre Land viert deze historische gebeurtenissen met een uitvoering van deze grootse Eerste Wereld-oorlog satire en geeft voorstellingen in Nederland en België. De laatste dagen der mensheid is het omvangrijkste toneelstuk dat ooit is geschreven, met de meeste rollen, de meeste dialecten en de meeste scènewisselingen. Het behandelt in vijf bedrijven de vijf oorlogs jaren en speelt zich af op de straten van Wenen en Berlijn, in de loopgraven en veldhospitalen, theaters en onderzeeers.  Lees verder »

Torquato Tasso van Goethe

‘t Barre Land maakte een hernieuwde enscenering van Torquato Tasso, een toneelstuk (1790) van Johann Wolfgang Goethe.

Tegenstrijdige temperamenten in een lustoord bij Ferrara. Een Hertog en een Prinses en een Gravin. Een Diplomaat en een Dichter. Het volmaakte Classicistische stuk: een eenheid van tijd, plaats en handeling in een symmetrische spiegeltuin van ideeën en argumenten.

Goethe gebruikte de biografie van de Renaissance-dichter Torquato Tasso om de strijd tussen onverenigbare sferen duidelijk te maken: esthetiek en politiek, ratio en empirie, het lokale en de wereld, de kunst en het leven.

Spel: Vincent van den Berg, Margijn Bosch, Anouk Driessen, Martijn Nieuwerf, Ingejan Ligthart Schenk.

Programma in bijlage.

Wooff! Wooff! Or who killed Richard Wagner?

Ik wandelde snel al zingend en blaffend,
en ik weet niet of mijn zingen als blaffen klonk,
of mijn blaffen als zingen.

Dit verbluffende verhaal van de schrijver Stefan Themerson, waarin politiemannen de karaktermoordenaar van Friedrich Nietsche zoeken, maar het afleggen tegen pratende honden, wordt gebracht door acteur Ingejan Ligthart Schenk, met levende muziek van Roald van Oosten (Caesar, Ghost Trucker) en de papieren creaturen van de Armeense beeldend kunstenaar Karen Sargsyan (winnaar Thieme Award 2007) als tegenspelers.

Wooff! Wooff!... had eerder veel succes in de Galerie Juliètte Jongma in Amsterdam. Deze performance zal onregelmatig te zien zijn in galeries, concertzalen, en theaters in binnen- en buitenland.  Lees verder »

lt.gustl-mej.else van Arthur Schnitzler

De lente komt gauw- over een paar dagen is het zover. Lelietjes van Dalen, viooltjes - jammer dat ik er niet meer van zal genieten. (Luitenant Gustl, 1900)

Geheimzinnige zelfmoord van een jongedame uit de Weense kringen. Slechts gekleed in een zwarte avondmantel werd het mooie meisje dood aangetroffen op een ontoegankelijke plek op de Cimone delle Pala... Maar misschien vinden ze me niet... Of pas volgend jaar. Of nog later. Vergaan. Als skelet..
(Juffrouw Else, 1924)

Gustl, Weens officier, denkt zich van het leven te moeten beroven na een belediging door een banketbakker in de garderobe van de opera. Juffrouw Else, op vakantie in de bergen, moet zichzelf verkopen om haar vader te behoeden voor een financiële ondergang.
Ongecensureerde gedachten, erotische associaties en theatrale doodswensen van twee jonge mensen in een overspannen toestand.

Vincent van den Berg (Lt. Gustl) en Margijn Bosch (Mej. Else) spelen hun monologue intérieures.
Als eerste Duitstalige auteur schrijft Arthur Schnitzler zogenaamde 'monoloog novelles' waarin hij consequent de subjectieve en ongecontroleerde gedachten van zijn personages volgt. Als 'grote' navolgers moeten in dit verband Berlin Alexanderplatz (1929) van Alfred Döblin èn Huwelijksleven(1929-1939) van David Vogel worden genoemd.

In 1900 publiceert Schnitzler - zelf reserveofficier - Luitenant Gustl, een dodelijke satire op het militaire denken en de erecodes van de Weense burgerij. Vierentwintig jaar, en een wereldoorlog later, presenteert hij met Fräulein Else een vrouwelijke variant. De tekst wordt onmiddellijk geroemd om het fijnzinnige psychologische inzicht, maar er worden voorzichtig kanttekeningen geplaatst bij de inhoud. Is de mens na de Grote Oorlog niet veranderd? Schnitzler schrijft als reactie "dat zich in het denken van afzonderlijke mensen nog niet de kleinste verandering had voltrokken”.

van/door/met: Margijn Bosch, Vincent van den Berg en ‘t Barre Land  Lees verder »

Beckett's Breath

CURTAIN

1. Faint light on stage littered with miscellaneous rubbish. Hold about
five seconds.
2. Faint brief cry and immediately inspiration and slow increase of light
together reaching maximum together in about ten seconds. Silence and
hold for about five seconds.
3. Expiration and slow decrease of light together reaching minimum
together (light as in 1) in about ten seconds and immediately cry as
before. Silence and hold about five seconds.  Lees verder »

Over Neushoorn

Een voorstelling voor iedereen vanaf 9 jaar oud … naar Eugène Ionesco's Rhinocéros
Op het dorpsplein is alles rustig … dan draaft een neushoorn voorbij … of zijn het er twee … of drie … of … toch niet?
Als de hele wereld zou veranderen en iedereen hetzelfde zou worden … wat zou jij dan willen zijn?

Ik neushoorn- Jij neushoornt- Wij neushoornen?

Op uitnodiging van festival Tweetakt spelen 3e jaars HKU-studenten (van de acteursopleiding) Neushoorn van Eugène Ionesco. In samenwerking met het Utrechtse toneelgezelschap ’t Barre Land en in eigen vertaling en bewerking.  Lees verder »

Wat voor brommertje met verchroomd stuur achter op de binnenplaats?

Henri Pollak - wachtmeester en eigenaar van een knetterend brommertje met verchroomd stuur, geboren te Montparnasse- wil een collega helpen door zijn arm te breken, zodat hij dan niet hoeft te vechten in het
bergachtige Algerije. Althans dat is het plan van Pollak Henri, die geboren is te Montparnasse, en zijn vrienden.

Met de onnavolgbare vertelling Brommertje... gaat ’t Barre Land verder met het onderzoek naar de ‘contraintes’ van George Perec. Deze radiomaker, filmer, archivaris en lijstjesmaker geldt als een van de meest ingenieuze moderne Franse schrijvers.

Eerder werkte ’t Barre Land al met teksten van deze superstylist in de voorstellingen Woyzeck en Je me souviens.
Spel: Martijn Nieuwerf, Peter Kolpa , Anouk Driessen

April is the cruellest month

’t Barre Land is bekend om zijn vertalingen en bewerkingen van toneelklassiekers en wereldliteratuur, maar speelde ook meer performanceachtige voorstellingen zoals The Waste Land (1997) en Unreal City (1998). Twee onnavolgbare collages van tekst, beeld en muziek. In het voorjaar maakte het gezelschap de onvoorstelbare voorstelling April is the cruellest month waarin het accent ligt op zelden gespeeld of onspeelbare geacht toneelwerk. De eerste regel van T.S. Eliot’s beruchte gedicht The Waste Land (1992), April is the cruellest month, verschaft de titel.  Lees verder »

De laatste dagen der mensheid

Door Fran van der Hoeven, genomen in het Grand Theatre op 14 november 2008.En fotoos van de reprise in de Veere, 11 oktober 2012.

De overdrijving overdreven

De redactie van cultuurmagzine 8 weekly bekeek op 25 april 2008 de voorstelling in De Monty te Antwerpen.  Lees verder »