Intimiteiten voor bij de champagne

de Volkskrant, 4 juli 2005
- Marian Buijs

Wat is trouw? Wat is bedrog? Waar ligt de grens tussen waarheid en leugen in de liefde? Terwijl een vrouw door de haren van haar minnaar strijkt, voelt ze geen bedrog, want ze denkt niet aan haar andere geliefde. Vrouwen bedriegen mannen met het grootste gemak, ze zijn zich er niet eens van bewust. Zegt Arthur Schnitzler in Anatol. Maar mannen doen precies hetzelfde.

Schnitzler, arts en vrouwenliefhebber bij uitstek, schreef zijn Anatol in 1893. Het was zijn eerste toneelstuk. Fraaie dialogen tussen twee vrienden, waarin zich af en toe een vriendin mengt. Ze wordt in de eerste scène door een van de heren gehypnotiseerd, in de hoop dat ze haar vermoede misstappen zal bekennen. In een volgend fragment schuift ze aan voor een afscheidssouper en even later speelt ze de getrouwde minnares die maar een minuutje kan blijven.

Nippend van champagne en wijn debiteren de spelers Schnitzlers observaties over de vermeende intimiteit tussen de seksen. En hoe ze daar allebei aan proberen te ontsnappen. De waarheid blijft ongezegd. Zodra ze samen zijn warrelen ze als ongrijpbare vlinders om elkaar heen. Alleen de heren geven zich onderling bloot.

Het is een lichtvoetige tekst, die bij ’t Barre Land in goede handen is. De spelers, Vincent van den Berg, Margijn Bosch en Ingejan Ligthart Schenk, zijn gepokt en gemazeld in een ongekunstelde manier van toneelspelen, die in deze intieme setting - het publiek zit er met zijn neus bovenop - uiterst aangenaam is.

Het Utrechtse gezelschap presenteerde onder de titel Mauerschau vier dagen lang oud en nieuw werk in de grote zaal van de schouwburg. Vanaf vijf uur ’s middags tot vroeg in de ochtend waren er voorstellingen te zien. De groep houdt al jaren vast aan het principe bepaalde producties consequent op het repertoire te houden. Inmiddels hebben ze een mooie verzameling vergaard.

Anatol belooft daarin een hoogtepunt te worden. De voorstelling is nog in wording, zoals gebruikelijk bij deze groep: zes van de zeven scènes lieten ze zien. Volgend seizoen wordt de productie in zijn geheel gespeeld. In een mooie, smaakvolle enscenering, net zo licht en sprankelend als het spel.

Marian Buijs