't Barre Land; toneelspelersgezelschap.

Opnames door Fran van der Hoeven genomen in de Kleine Zaal van de Toneelschuur. en in de Rode Zaal van de Brakke Grond.

In nawoord bij de (1993) uitgave van Wat voor brommertje …schrijft Leo Maris het volgende:

In het werk van Georges Perec (1936-1982) neemt het spelelement een grote plaats in. Perec speelt met taal. Hij experimenteert met nieuwe vormen en morrelt aan gevestigde tradities. Een van de meest opvallendste vormexperimenten is de roman 'La Disparition', een boek dat hij geschreven heeft zonder ook maar één keer de letter e te gebruiken.  Lees verder »

"Terwijl op de grammofoon, alsof er niets aan de hand was, Lester Young, begeleid door John Lewis, piano, Paul Chambers, bas, Kenny Clarke, drums, zachtjes iets heel eenvoudigs en heel moois speelde (Blue Star, Norman Granz, nr. 6933)"

Bovenstaande combinatie van jazz-virtuoziteit is door ons nog niet opgespoord. Niet onwaarschijnlijk is dat Perec de combinatie van musici heeft verzonnen. Blue Star was het jazz-label van Norman Granz. 6933 duidt op het nummer van de elpee waar de 'mooie, eenvoudige' compositie zou zijn verschenen. Daarnaast bestaat er een nummer van Benny Carter met de gelijknamige titel.  Lees verder »

Op het tafeltje staan tientallen flessen wijn en de man die erachter zit schenkt zichzelf steeds bij. Ook het publiek wordt niet vergeten. De ene fles na de andere geven de toeschouwers aan elkaar door en zo horen wij erbij: bij de vriendenclub waarover Martijn Nieuwerf van t Barre Land vertelt.
Zijn personage is een van die vrienden die elkaar in Parijse cafés ontmoeten. Intellectuelen zijn het, theoretici - maar op een dag gaan zij tot actie over. Ze zijn van plan een soldaat zodanig te verminken dat hij niet hoeft te vechten, in Algerije, waar het oorlog is. En op weg naar de trieste ontknoping valt er veel te lachen.  Lees verder »