HOW TIME FLIES... Lees verder »
HOW TIME FLIES... Lees verder »
Voor het begin, als de acteurs zich verzamelen tegen de achterwand, is er een opgewekte bedrijvigheid. Er is gepraat en gelach, ook bij het publiek dat binnenkomt. Voor het eerst passen niet alle mensen op de tribune en zitten er ook mensen op het balkon.
Een stilte daalt in. Matthias komt als eerste naar voren plakt een stuk kauwgom op de zijwand.
Al snel volgen anderen. Miranda vult een glas met water en begint daarin te blazen, maar Annet en Jorn vinden het niet goed. Ze pakken haar het glas af. Ze geven het aan Matthias die het opdrinkt.
Van twee kanten wordt Miranda een tinnen bakje aangeboden, Jorn wil haar een strooien hoed aanbieden, maar blijft twijfelend staan. Lees verder »
De Modernen of Feitelijk, eigenlijk waarschijnlijk zijn we (≠ wij) met zijn (≠ z’n) allen Shakespeare (≠ Bacon) (7 VI, 2010, voorlopige inventarisatie van de feiten)(Toneel: toneel. Gelach. Positieve geluiden, vorige week, bij de première nog benoemd, overgaand in geroezemoes over voorwerpen en misdragingen. Of heb ik dat verkeerd verstaan? Heb je je pakkie al aan? Niet dat trage gedoe, hè? Hier achter ligt een groot struikelblok. Voor grensgevallen. O God. Dat je weet wie ik ben. Nee, precies. Dat is te donker. Wat is er nou zo modern? De inrichting in elk geval niet. Die is eerder rustiek te noemen. Veel eerlijk onbeschilderd hout. Lees verder »
De volgende citaten zijn ontleend aan Georg Christoph Lichtenbergs Gekleurde schaduwen
1.
Gisteren heb ik in Drurylane de voorstelling van Shakespeares As you like it bijgewoond, ik werd erheen gebracht door de favoriete page van de koning en van tevoren (dat wilde ik eigenlijk vertellen) voorgesteld aan de heer Garrick. Ik heb deze zonderlinge man nu dus niet alleen in zijn grootste rollen gezien, maar hem ook gesproken. Hij inviteerde me op de thee na de tweede akte in zijn kamer in het theater, maar door een misverstand van mijn begeleider werd dat niks, wat me zeer speet.